Z Varenny do Esino Lario jest 6,5 kilometra brukowanych ścieżek mulicowych, które wspinają się 550 metrów przez lasy kasztanowe, zacienione doliny i wapienne wychodnie skalne. To te same drogi, po których przez wieki chodzili rolnicy z Esino, schodząc na targ do Varenny z ładunkiem na mułach — dziś stały się jednym z najpiękniejszych i najmniej zatłoczonych trekkingów nad całym Jeziorem Como.
Trasa zaczyna się w centrum Varenna Perledo (220m n.p.m.) i wznosi się do wioski Esino Lario (914m n.p.m.), bramy do Regionalnego Parku Grigna Settentrionale. W przeciwieństwie do słynniejszych szlaków nad Jeziorem Como, tutaj tłumy są rzadkie — szczególnie w dni powszednie i wiosną/jesienią.
Interaktywna mapa trasy Varenna–Esino Lario.
Wstawić ślad GPX na Leaflet/OpenStreetMap gdy dostępny.
Trasa etap po etapie
Szczegóły trasy
Trasa starożytnych ścieżek mulicowych między Varenną a Esino Lario przebiega przez lasy przez gminy lecchańskie Varenna, Perledo i Esino Lario. Stanowi połączenie między obiema gminami dla tych, którzy chcą poruszać się pieszo. Podejście do Esino Lario ma około 6,5 km.
Skąd startować
Startując ze stacji Varenna-Esino-Perledo kierujemy się na południe, by wejść na via per Esino, biegnącą wzdłuż tego samego strumienia, w kierunku jeziora. Na końcu drogi skręcamy w lewo na via Giovanni Polvani i po 50 m skręcamy w lewo na via per Vezio, a następnie znowu w lewo, by zagłębić się w las.
Trasa — od Vezio do Gesuolo delle Pianche
Podążamy ścieżką aż do miejscowości Vezio. Stąd możemy zrobić krótką wycieczkę do zamku Vezio, skręcając w lewo. Jeśli zamiast tego chcemy kontynuować do Esino Lario, podążamy drogą aż do parkingu. Tuż przed obszarem odpoczynku, po prawej stronie zaczyna się górny wariant Sentiero del Viandante w kierunku Lecco. Bierzemy go i podążamy ścieżką do pierwszego skrzyżowania, gdzie trzymamy prawo. Na kolejnym skrzyżowaniu trzymamy lewo i podążamy ścieżką biegnącą w połowie zbocza doliny, aż dotrzemy do Gesuolo delle Pianche, które wyznacza granicę między Perledo a Esino Lario, gdzie niegdyś ludowa dewocja kazała "wzywać wodę" w przypadku suszy.
Historyczna ścieżka mulicowa — ruiny i młyny
Stąd kontynuujemy wzdłuż starożytnej ścieżki mulicowej, aż dochodzimy do koryta doliny, gdzie znajdujemy ruiny tamy na strumieniu Esino, która dostarczała pierwszego prądu do wsi pod koniec lat 20. XX wieku. Dalej, po skrzyżowaniu dolin Vigna i Ontragno, przekraczamy strumień Esino na starożytnym kamiennym moście, który według tradycji pochodzi z czasów rzymskich, otoczonym ruinami kilku młynów.
Przybycie do Esino
Po krótkim, ale stromym podejściu docieramy do Esino Inferiore (Psciac), gdzie wita nas lavatoio San Giovanni, charakterystyczne starożytne koryto wodne. Stąd możemy podążać drogą aż do placu, gdzie możemy podziwiać kościół San Giovanni Battista. Aby dotrzeć do urzędu gminy Esino Lario, wystarczy okrążyć kościół i skręcić w lewo na via Dante, a następnie przejść nią aż do skrzyżowania z drogą prowincjalną.
Źródło: Wikivoyage. Zdjęcia: GianClaudio Ferraroli.
Zdjęcia trasy
Warianty i rozszerzenia
Sentiero del Viandante
Ważna średniowieczna droga komunikacyjna wzdłuż wschodniego brzegu Jeziora Como: zaczynała się w Lecco, docierała do Colico, a następnie w doliny Addy i Mery w Szwajcarii. Z powodu skał opadających stromo do jeziora między Mandello a Bellano, z Lierny droga wznosiła się do Ortanella (przysiółek Esino Lario) przed zejściem w kierunku Vezio — gdzie do dziś widoczny jest Zamek Vezio.
Ścieżki mulicowe, którymi dziś idziesz z Varenny do Esino, podążają częścią tej starożytnej średniowiecznej trasy. Każdy zakręt, każdy brukowany odcinek opowiada wieki przejść: kupców, żołnierzy, pielgrzymów, a potem geologów XIX wieku zmierzających do skamieniałości Grigna.